Oko Duszka i przestrogi

______
Jak już wspominałam ok. dwa miesiące temu Duszek zakłuł się i miał poważnie uszkodzoną rogówkę (dopiero teraz wiem, jak poważnie). Przez dwa miesiące zakraplaliśmy trzy razy dziennie różne krople do chorego oka. No i nareszcie dobre wieści: oko jest przezierne (chyba tak to brzmiało fachowo, chociaż może coś przekręciłam), widać już dno oka i w najgorszym wypadku zostanie mała blizna (chociaż nie musi). Natomiast gdyby nie regularne zakraplanie, oko by się pokryło bielmem i by na nie nie widział. Dlatego piszę te notkę: jeśli czyjemuś koniowi to się przytrafi, nie należy zaniedbywać żadnych zaleconych czynności. Wydawać by się mogło, że krople to taki zabieg prawie kosmetyczny, a poważne leczenie kojarzy się z jakimiś operacjami chirurgicznymi, zastrzykami, tabletkami, itp.

Druga przestroga ściągnięta z bloga Klary: przy koniach, a zwłaszcza, jeśli korzysta się ze sznurków, należy zawsze mieć przy sobie nóż. Na własne uszy słyszałam, jak Berni to mówił, na własne oczy widziałam, jak wyciągnął nóż i coś nim przeciął, ale kompletnie to zignorowałam. Dopiero po tym, co przydarzyło się Teo, dotarła do mnie waga tej informacji. Ja już zakupiłam scyzoryk. A Wy?
(Mam nadzieję, że Klara nie będzie miała nic przeciwko temu, że posłużyłam się przykładem Teolinka, ale to dla dobra koni).