Nowa stajnia -- zdjęciowo :)

Jak obiecałam -- napstrykałam kilka fotek z dzisiejszego dnia. Na początek ogólny widok na bezkresne pastwisko ze stadem ;)

Nasze bestie dołączają do wypasu...:


Bilon zdecydowanie zdradził Campinę, na rzecz Pepity obecnej na zdjęciach poniżej (oraz drugiej klaczy). Podobnoż dziś w nocy wykopał rudą z wiaty, nie dając jej wejść. Sam siedział z najnowsza wybranką :P
Pepi idzie do nich...:


...ale tym razem jednak się nie udało, po krótkim obwąchaniu we troje, oraz zapewnieniu ze strony Pepity, że nadal się grzeje, jakby co, "nowi" odchodzą razem ;)


Widok ogólny na wiaty od strony pastwiska (otwarte dla koni cały czas). Ruda jeszcze nie wchodzi do wiat. Mam nadzieję, że szybko sobie znajdzie opiekuna... jak Bilon :>


Przychylam się do opinii Ani: duża przestrzeń na pastwisku bardzo ułatwia łączenie stada. Mimo moich sporych obaw, przebiegło ono właściwie bez problemów... jak do tej pory. Kolejnym krytycznym punktem są wiaty (dość mała, zamknięta przestrzeń), jak już będę widzieć, że ruda daje radę wejść do wiaty kiedy chce i hmmm... nikt jej w środku nie próbuje kopać, to będę spokojna.

Przymierzałyśmy też dzisiaj siodło, jeszcze bez popręgu. Koń akurat wziął i zasnął po chwili zabaw i dłuuugim seansie zdejmowania gzich jaj z nadgarstków. Siodło jej nie obudziło specjalnie (,,a wrzucaj na mnie co chcesz, tylko nie budź...'' :P)

Leży wreszcie fajnie :) Teraz intensywnie szukam popręgu, koniecznie elastyczny, koniecznie nieobcierający i wygodny dla konia, marzy mi się Wintec elastic, ale mała szansa, że dostanę taki w Polsce bez czekania... a może macie typy na jakieś fajne modele miękkich, elastycznych popręgów?

...,,śpię i już, rób ze mną co chcesz.''


,,to może uszy do przodu trochę?..''



Na rozbudzenie trochę zabaw z przyczepką od różnych stron -- przechodzenie przez trap z boku na bok:

...cofanie w kierunku trapu:

Standardowe wchodzenie wychodzi "aż za szybko", mam wrażnie, że robi to tak, jakby chciała mieć to już za sobą, więc niepewnie. Na potwierdzenie były dwie kupki nerwówki na trapie oraz potężne ziewanie po skoczeniu zabaw z przyczepką. Trzeba będzie często nawracać do tego ćwiczenia, żeby jej trochę spowszedniało -- do tej pory wiązało się faktycznie z wyjazdem prawie zawsze (poza pierwszą sesja przygotowującą), a teraz jest przyczepka na terenie stajni i można ćwiczyć :D

Zapoznałyśmy się też ze schodkami do wsiadania:

...powoli zaczynamy ćwiczyć przyparkowywanie do nich i stanie spokojnie.
Do tego driving zadu do mnie. Nie wiem dlaczego założyłam, że to zadziała, ot tak. Okazuje się, że jeśli stoję przy lewej łopatce konia, przełożę karota na jego prawy bok i postukam w prawą stronę zadu, to zad... odsuwa się ode mnie! Hmmm... how interesting! :> Zmieniamy tę jakże intuicyjną reakcję na zupełnie nielogiczne ustąpienie od nacisku... w moją stronę! :)

Nareszcie można się bawić, nie tonąc w błocie... Nareszcie można siedzieć cały dzień w stajni i jest na czym usiąść :) Albo po prostu poobserwować konie, bez wyrzutów sumienia, że "dzisiaj nie da rady ich umyć"... Wygląda to jak sen, mam tylko nadzieję, że się zaraz nie obudzę, z koniem zanurzonym w gnoju albo w błocie :P

No dobra, idę spać naprawdę, czas już na to...