Pierwsze oglądanie SS L2 i wrażenia

Skończyłam oglądać SS L2. Nazywam to „pierwszym oglądaniem” – taki rzut oka w przyszłość, żeby wiedzieć, co mnie czeka. Drugim etapem będzie „oglądanie zadaniowe”, czyli ukierunowane na uczenie się i ćwiczenie kolejnych zadań.
Strasznie mi się ta nowa dwójka podoba, uważam, że jest po prostu fantastyczna. Podoba mi się zakres, czyli to, czego mogę oczekiwać po przejściu całego poziomu, podoba mi się, że jest tak dużo „czytania konia” – zarówno jego zachowań i emocji, jak i fizycznego wyglądu jako odzwierciedlenia charakteru. Bardzo zaostrzyła mój apetyt na program LHB (tylko żeby nie był taki drogi!!!)
Mam takie przyjemne uczucie „otwarcia”. To tak, jakbym jechała w lesie wąską scieżką, na której mieliśmy różne drobne przyjemnostki, zatrzymywaliśmy się tu i tam, fajnie było, ale cały czas byliśmy wpasowani w pewne ramy i niewiele poza nimi widzieliśmy. A teraz wyjechaliśmy na ogromną polanę i oddychamy pełną piersią! Może za jakiś czas polana zrobi się za ciasna, ale na razie jestem, gdzie chciałam być i dobrze mi tu.
Poza sprawami zupełnie nowymi, dotyczącymi zaawansowania 7 gier, znalazłam tam wiele odpowiedzi na pytania, które sobie zadawałam albo nie zadawałam, bo nie wiedziałam, że powinnam, gdyż pewne kwestie traktowałam jako naturalną kolej rzeczy.
Trochę zawiodłam się na jednym temacie, a mianowicie na segmencie o rozwiązywaniu problemów. Gdy studenci przedstawili listę swoich problemów i pojawiła się na niej higiena intymna, zatarłam radośnie ręce: no, nareszcie zobaczę, jak się myje końskie prącie. Ten temat nurtuje mnie od czasu, gdy dowiedziałam się, że W OGÓLE to należy robić. Dotarłam do różnych materiałów, poczytałam, pooglądałam zdjęcia, niby teorię znam, ale nadal nie wyobrażam sobie, jak mam wsadzać tam łapę! Nawet wystąpiłam z sugestią, że to jednak męska sprawa i może moi dwaj mężczyźni wezmą na siebie ten obowiązek, ale obaj mnie wyśmiali. Więc gdy zobaczyłam ten temat, wstąpiła we mnie nadzieja – nareszcie zobaczę, jak to się robi! I co? I nic - kicha! Linda pogłaskała cs-em w okolicach wiadomych i powiedziała, że jak mu będzie miło, „he will drop” (jak to jest po polsku?). A jak on już „dropnie”, to mycie nie jest żadną sztuką. Pewnie tak, tylko co będzie, jak nie „dropnie” – w artykułach, które czytałam, to „dropnięcie” wcale nie było takie pewne. Jeśli nie „dropnie” trzeba użyć własnej rączki, żeby dostać się do w/w męskiego organu. Więc wiem, że nadal nic nie wiem, ale chyba wiem, dlaczego tak podskórnie zawsze wolałam klacze – bo nie mają penisa, którego trzeba myć. Higiena intymna klaczy to pestka w porównaniu z higieną końskiego faceta. Nawet nie chcę myśleć, jak na takie manewry by zareagował ogier.