Paddock Paradise

_____

Pod wpływem postu Kasi ciągnę rajski wątek.

Tytułowy Paddock Paradise to książka Jaime Jacksona. Jackson spędził lata obserwując życie dzikich koni w ich naturalnym środowisku i na tej postawie opracował teorię kształtowania i naturalnej pielęgnacji kopyt. Związek pomiędzy naturalnymi zachowaniami ruchowymi konia i ich wpływem na kształt kopyt Jacson postanowił wykorzystać do kształtowania kopyt koni domowych. Aby to osiagnąć, należy koniom domowym dać możliwość poruszania się zbliżonego do poruszania się koni dzikich. Jak to zrobić – to jest temat Paddock Paradise.

Pierwsza część książki to „lekcje z krainy dzikich koni”. Jackson opisuje trasę, jaką pokonuje stado dzikich koni oraz jego zachowania na tej trasie. Stado wyrusza z jakiegoś punkcie i do tego samego punktu wraca, żeby potem te wędrówke rozpocząć na nowo. Po drodze porusza się ustalonymi ścieżkami pomiędzy miejscami, gdzie zaspokaja swoje potrzeby: jedzenie, picie, zabawa, kąpiel (wodna i „piaksowa”), krycie, itd.

Ponieważ konie domowe na pastwiskach poruszają się stosunkowo mało, Jackson tworzy model pastwiska, który ma wymusić u tych koni ciagły ruch i zachowania na wzór dzikich koni. Czyli opisuje taką sztuczną trase, której układ spowoduje, że konie będą wędrować i na której będą znajdować się miejsca, gdzie konie będą mogły „załatwiać swoje końskie” sprawy.

Na zakończenie podaje przykład – „eksperyment rajski” – czyli trasę utworzoną przez kogoś.

Książka naprawdę jest ciekawa. Warto ją przeczytać nawet jeśli nie ma się zamiaru czy mozliwości tworzenia „raju”. Natomiast na pewno będzie bardzo inspirująca dla tych, którzy by chcieli urozmaicić życie swoich koni.

Czuję się jeszcze w obowiązku dodać, że niektóre wnioski czy pomysły brzmiały dla mnie wręcz humorystycznie (nie wykluczam, że dlatego, że wiedza moja jest zbyt płytka). Np. symulacja zachowania ofiara/drapieżnik: ponieważ w stanie dzikim konie mają swoich naturalnych wrogów, Jackson sugeruje, że w raju też należy stworzyć wrażenie zagrożenia (zapach, nagrania głosów drapiezników). Ja tu od razu wyobraziłam sobie kupowanie sprayu o zapachu kojota czy wilka i spryskiwanie tym gałązek krzaków (w Ameryce wszystko jest możliwe, więc dlaczego ma nie być takiego sprayu).