Hucuł - siła spokoju i moja gorąca walijka ;)

Jak to opinie zmieniają się w zależności od doświadczeń... byłam pewna, że mam konia bardzo zrównoważonego, odważnego, niepłochliwego, pewnego siebie, itp itd. Może dlatego, że porównywałam z arabem ;)

A teraz, po dwóch sesjach z Wiedźminem, zaliczam opad szczęki -- wczoraj stwierdziłam, że gdybym zaczęła zabawy od Wieśka, to Campiny bym się normalnie bała -- rany, toż to jest latawiec płochliwiec! Młodego nie rusza absolutnie NIC! Nowy teren -- zabieramy go do lasu, wchodzi spokojnie, Campina: głowa w górze, furczy, rozgląda się, uskakuje parokrotnie, on trochę "nakręca się od niej", ale objawia się to tym, że nie może ustać w miejscu, kiedy się zatrzymujemy. Łażę z Campi w te i z powrotem (oswajamy las... na początek pierwszy próg: wejście do lasu) - do lasu, z lasu, do lasu, z lasu, czekam na momenty wyciszenia, daję skupiające zadania (spójrz no, moja droga, na tę tu kałużę, świetnie, spróbujmy ją przejść, nie, nie taranuj mnie, dziękuję, wróć na to miejsce, spróbuj jeszcze raz, no nieźle, ale może niekoniecznie skok -- dobrze zrobiłaś, odpoczywamy chwilę, teraz spróbujmy z mniejszą presją, OK, ładnie, przeszłaś, widzisz, nic Cię nie zjadło, teraz spokojnie wychodzimy z lasu, dwa kroki, stój, dwa kroki w tył, trzy kroki, stój, stoiiimy... następne dwa kroki, dziękuję za skupienie :) wow, co za sukces, mam konia z głową nisko, który zatrzymuje się równo ze mną, cofa, rusza, i hmmm... no tylko trochę myślami jest w stronę stajni ;))

W tym czasie siostrzyczka zwątpiła w pójście na spacer i wypasała Wieśka przy drodze do stajni. Poprzednia próba spaceru (Wiedźmin + Brytania) się powiodła - Brytania jest apatyczna, anemiczna i idzie gdzie ją prowadzą, a Wiedźmin nie jest apatyczny i anemiczny, ale się nie przejmuje zbytnio nowym otoczeniem (najwyżej zatrzymanie na chwilę, rozejrzenie się, idziemy dalej).

Drugi motyw: zabawy na terenie stajni, bierzemy Campinę i Wiedźmina, idziemy na placyk. Campina rozgląda się za stadem, skupia się na krótkie chwile, ja pilnuję się, żeby nie "krzyczeć". Chwila zabaw na wolności, skupienie wraca, fajnie, bo przybiegła do mnie kłusem. Dłuuuga przerwa ze skrobaniem po szyi, ech, żeby jej się chciało to zapamiętać i powtarzać ;) Niby draw mamy super, ale to jest draw "stępowe", nie mogę jakoś władować w to większej energii...

Zabawa z Wiedźminem - na poprzedniej sesji pokazałam mu catching game, na tej -- przykleił się do Agaty i łaził za nią krok za krokiem. Nie rżał za Brytanią. Czasami okazywał lekkie zaniepokojenie, unosił głowę albo odchodził dwa kroki, ale szybko wracał i znowu był z nami. Przypominam -- nowi ludzie, nowe stado, nowa stajnia. Catching game użyłyśmy "przypominająco" może ze dwa razy, jak się ruszał przy ściąganiu gzich jajec. Friendly działa, czasami trochę go trzeba upewnić z savvy stringiem tylko. Można macać po uszach, z dotykaniem głowy jest dobrze, ale mogłoby być lepiej. Nic, tylko iść dalej.

Jestem w szoku ;)
I cieszę się, bo myślałam, że przez Campinę będę się bała wrażliwych koni ze skłonnością do RB, ale widzę, że ona jest wrażliwa, a jakoś sobie z tym radzimy :)

No i jeszcze: ile razy pobawię się z jakimś innym koniem, a potem wrócę do mojej Rudej z Gwiazdką, nie mogę się nazachwycać, jaka ona lekka...


Na koniec pytanko zupełnie neutralne naturalsowo - macie jakiś pomysł jak usunąć żywicę z sierści? Campi ma cały pysk w kropkach, na grzbiecie też trochę tego jest, sczesywać się niespecjalnie daje... :/ Ot taki "ficzer" chodzenia po młodniaku sosnowo-brzózkowym ;)